Parijs 2011
Vrijdag 25 maart was het zover, 12 leerlingen van ISW Poeldijk gingen onder begeleiding van 4 volwassenen naar Parijs.
Eigenlijk zou dhr. Smithuis dit verslag schrijven (zoals de traditie voorschrijft), maar hij is niet altijd even vlot en dat is een feit. Vandaar dat ik het heb overgenomen, logisch.
Laat ik mij even voorstellen. Ik ben Sybille, maar je mag me Sip noemen. Ik ben helemaal niet sip, maar Sip is wel zo makkelijk, ùùùùhm[1]. Ik ben niet altijd bij de groep geweest, dus ik moet me verlaten op de informatie die dhr. Smithuis feitelijk heeft verstrekt, da’s logisch, ùùùùhm.
De voortreffelijke begeleiding bestond, buiten mijzelf uit: mevr. Hillebrand, dhr. De Lange, dhr. Van Liere en dhr. Smithuis.
De leerlingen en de leiding waren ook dit jaar op tijd. Gelukkig was ook de bus ruim op tijd en begon de reis naar Parijs. Deze keer kozen de ISW'ers ervoor om mee te gaan met een busreis die doorgaans alleen door ouderen wordt geboekt. Hoewel, sommigen konden je moeder wel zijn[2]. Aangezien zo’n busreis nogal saai is, heb ik de mensen in de bus wat feiten verteld over: Amsterdam, Antwerpen, Brasschaat (waar je aan watersport kan doen zoals: waterskiën…… ùùùùhm) en ik geloof ook Parijs. Ook heb ik de Nederlandse wegenbelasting vergeleken met het Franse tolsysteem en allerlei bekende Nederlanders[3] genoemd die naar België zijn gevlucht om de belastingen in Nederland te ontlopen. Daar klets je natuurlijk niet de hele reis mee vol, dus heb ik het gewoon 5 keer verteld, logisch. Parijs is natuurlijk heel veilig. Je ziet overal politie. Laat ik je toch even waarschuwen voor: betalingen met creditcard (zeer onbetrouwbaar), zakkenrollers, mensen die geen zin hebben in werken en daarom maar prullen verkopen en Fransen in het algemeen [4] en dat is een feit, ùùùùhm. (Sip out)
Het hotel bleek zeer netjes en schoon te zijn. De leiding was zo verstandig om hun kamers aan de andere kant van de gang te kiezen, ver weg van de leerlingen. Pubers hebben gewoon hun nachtrust nodig en da’s een feit. Het bad in de badkamer was schoon, maar net groot genoeg voor je voeten (1 paar voeten welteverstaan).
Na de koffers op de kamer te hebben gelegd, gingen we (zonder Sip) de stad in. Na een klein eindje te hebben gelopen kwamen we bij het metrostation ‘Porte d’Italie’. Daar heeft meneer De Lange aan de baliemedewerkster uitgelegd hoe het metrokaartjessysteem in Parijs werkt. Gelukkig nam deze mevrouw dat meteen van meneer De Lange aan[5] en hadden we snel een handvol metrokaartjes. Op naar de Notre Dame! Onderweg hebben enkele leerlingen een politieagent zover gekregen om samen met hem op de foto te gaan; spontane man! Bij de Notre Dame heeft meneer Smithuis uitvoerig verteld over alles wat maar enigszins met de Notre Dame te maken heeft. De leerlingen waren helaas al weg, op onderzoek uit.
Na een tijdje kwam de groep weer bij elkaar om in een typisch Frans restaurantje te eten. Het eten was geweldig (hing wel van je keuze af). Sommigen hebben meerdere voor-, hoofd- en nagerechten op. Anderen hebben vooral stokbrood en komkommer[6] gegeten. Nu zouden we eigenlijk naar de Eiffeltoren gaan. Maar na enig overleg hebben we besloten dat te bewaren voor de volgende dag. Het programma was toch niet zo druk voor zaterdag[7]. Na nog wat gedronken en rondgekeken te hebben gingen we weer naar het hotel.
De volgende morgen waren we allemaal ruim op tijd bij het ontbijt. Het ontbijt was voortreffelijk en de keuze enorm. Alleen meneer Smithuis moest zich tevreden stellen met een paar stukjes droog brood en een kopje koffie. Maar ja, hij wilde dan ook niet lopen en was geheel overgelaten aan de grillen van meneer Van Liere.
Na het ontbijt gingen we op weg naar ‘Les Catacombes’. Hier kon je ook alles over te weten komen via meneer Smithuis, als je maar wilde luisteren. Hier ergens bleek meneer De Lange zo’n 10 minuten[8] in zichzelf gekeerd te zijn, maar gelukkig had bijna niemand dat nog door. In de Catacomben was het dankzij de verlichting goed te doen. We zagen hier kunstwerkjes van dwangarbeiders(?) en kinderhoofdjes waarop je niet mocht lopen. We wilden wel een souvenir meenemen (een leuk doodshoofdje voor op de schouw), maar durfden dat niet. Gelukkig maar, aan het eind werd je gecontroleerd op het bezit van dijbeenderen, schedels e.d. buiten die in je lichaam.
Op naar de Eiffeltoren! We waren er zo! Zeker binnen de eerder genoemde 10 minuten! Er stonden enorme rijen bij de Eiffeltoren. Gelukkig hadden we deze keer niet de verkeerde rij gekozen[9] en waren vlot boven. Enig oponthoud was er wel: een Franse Eiffeltorenofficial, die zijn souvenirverkopende landgenoten financieel achter zich had gelaten, begon een hetze tegen een of andere (Franse?) onverlaat, die het gewaagd had om zijn colablikjes, in de nu lekkende vuilniszak leeg te gieten.
Na genoten te hebben van een geweldig uitzicht gingen we relaxed op weg naar de Arc de Triomphe. Ook hier werd enige uitleg gegeven over het monument. Sommige leerlingen keken echter liever naar enkele breakdansende jongeren. We liepen verder over ‘la plus belle avenue du monde’: l’Avenue des Champs-Élysées naar het Louvre. onderweg bleek dat sommige leerlingen begrepen hadden dat we 3 dagen zouden gaan shoppen in Parijs. Helaas, het was cultureel bedoeld. Na dit misverstand uit de weg te hebben geruimd, werd er dan ook niet meer gezeurd over ‘shoppen’. De afstand Arc de triomphe
In het Louvre hebben we uitgebreid genoten van de ‘Mona Lisa’[10] en verlieten daarna het pand om te gaan shoppen in ‘Les Halles’. Het was tot nu toe prachtig weer, maar nu begon het wel een beetje te druppelen.
Na 2½ uur shoppen werd het tijd om een restaurantje op te zoeken. Dit was een gezellig Grieksig[11] restaurant. Of het eten lekker was, hing weer af van de keuze en van wat de boer kende[12]. De drankjes waren gratis, dus de mini wijnglaasjes met cola werden vonden gretig aftrek. Meneer Smithuis stond erop te stemmen over wat we daarna zouden gaan doen. Het werd: ‘terug naar het hotel om daar een laatste drankje te doen’[13]. In het hotel aangekomen, gingen we (de leiding in ieder geval) slapen. Gelukkig dachten meneer Van Liere en meneer Smithuis eraan om de klok een uurtje vooruit te zetten[14].
De volgende morgen was het wel stil bij het ontbijt en hebben de bovengenoemde heren genoten van de stilte, de koffie en het gebrek aan slaap. Na een uurtje of wat kwamen de eerste, goed uitgeruste leerlingen de ontbijtruimte binnen.
Deze keer zouden we met de bus naar de Seine gaan, voor een rondvaart. In de bus begon Sip van alles uit te leggen over van alles. Typisch hoe snel je immuun wordt voor de informatie die zij verstrekt, terwijl je je wel blijft ergeren aan haar vele herhalingen.
De boottocht was interessant en leuk. Je moest wel enige kennis hebben van de Franse en Engelse taal[15]. Na de bootreis gingen we terug naar de bus, naar Sip!
We stapten uit in een straat nabij de Sacré Coeur. Hier werden de leerlingen enige tijd losgelaten. Sommigen gingen op souvenirjacht, terwijl anderen nog een gratis colaatje probeerden los te peuteren bij de leiding[16]. Dat lukte.
Terug in de bus, terug naar huis. In de bus presteerde Sip het om door de meest spannende momenten van de (romantische) film heen te praten. Zij verschafte informatie in veelvoud over het overstappen op een andere bus in Hazeldonk en andere dingen[17].
De leiding is na enig overleg tot de volgende conclusies gekomen:
Franse zin ooit;
Van Liere en dan klopt het precies;
FIN
Ik (meneer Smithuis) wil, namens de leiding (exclusief meneer De Lange) en de leerlingen, meneer De Lange geweldig bedanken voor zijn inzet, zijn organisatietalent en zijn enthousiasme. Zonder hem zou deze excursie nooit door zijn gegaan.
[ 1] Het Latijnse alfabet heeft geen letters om het geluid dat Sip soms produceert fonetisch weer
te geven. Eenieder die het geluid gehoord heeft, weet dat. (terug)
[ 2] De moeder van dhr. van Liere. (terug)
[ 3] Ik (SHS) ben ze allemaal vergeten! Sorry. (terug)
[ 4] Hier sliep meneer de Lange, anders had hij Sip wel even flink de waarheid verteld. (terug)
[ 5] Je bent docent of je bent het niet! (terug)
[ 6] Eigenlijk lustte ze dat ook niet.(terug)
[ 7] Zo’n Eiffeltorentje kan er heus wel bij op een zonnige zaterdag. De Fransen moeten gewoon
werken, dus wie heeft er nou tijd om in de rij bij de Eiffeltoren te gaan staan?!? (terug)
[ 8] Als iets niet leuk is, lijkt het langer te duren dan wanneer het wel leuk is. Bijv. 10 minuten
chagrijnigheid kunnen gevoelsmatig wel een hele dag duren. (terug)
[ 9] In de supermarkt doet men dat doorgaans wel. (terug)
[10] De Mona Lisa was groter dan ik me kon herinneren. (terug)
[11] Het deed denken aan een Frans restaurantje, dat de indruk wilde wekken iets met
Griekenland te maken te hebben, maar dat niet had. (terug)
[12] De leiding is wel wat gewend en at zonder mokken hun bordjes leeg en ook andere bordjes.
(terug)
[13] De bar was dicht! (terug)
[14] Allebei hadden ze een ultramodern telefoontje, die dat ook zelf deed.(terug)
[15] Het Engels werd met zo’n zwaar Frans accent uitgesproken, dat het even duurde voordat je
doorhad dat de bootreisleidster op die taal was overgegaan. Daarna was ze goed te volgen
(voor Fransen die de Engelse taal beheersen). (terug)
[16] De twee jongens die mee waren.(terug)
[18] Verder niet. Dat geeft te denken! (terug)
Marieke, Vera en Wendy: “We zijn vrijdag
25 t/m zondag 27 maart naar Parijs geweest.
We vonden het erg leuk en hebben het erg
naar ons zin gehad. De activiteiten die we
hebben gedaan ook, vooral de Eiffeltoren.
Jammer dat we niet langer in Parijs konden
blijven!”
Isa: “Nous sommes allés à Paris avec
le collège.C’était super! Le plus
chouette c’était la Tour Eiffel. Nous
avons passé un très agréable
weekend tous ensemble!”
